Jak podaje Podlaski Wojewódzki Konserwator Zabytków, przedmiotowy obraz, wykonany techniką olejną na płótnie, eksponowany jest na południowo-wschodniej ścianie prezbiterium. Na odwrociu zachowała się inskrypcja fundacyjna z datą 1862 r.
Dzieło przedstawia scenę Ostatniej Wieczerzy – Chrystusa ukazanego centralnie, w otoczeniu dwunastu Apostołów. Kompozycja o układzie horyzontalnym akcentuje postać Jezusa jako główny punkt narracji. Zróżnicowane gesty i postawy Apostołów podkreślają dramatyzm chwili zapowiedzi zdrady. Obecne są także elementy ikonograficzne odnoszące się do Eucharystii, takie jak chleb, kielich czy biały obrus. Stonowana kolorystyka i kontrasty światłocieniowe budują głębię przedstawienia.
Obraz stanowi przykład warsztatowego malarstwa sakralnego II połowy XIX wieku, charakterystycznego dla twórczości prowincjonalnej inspirowanej wzorcami akademickimi i tradycją barokową.
Sama świątynia wzniesiona w latach 1877–1881 w stylu neogotyckim, stanowi istotny element krajobrazu kulturowego miejscowości. Jej wyposażenie kształtowało się stopniowo w XIX i XX wieku, odzwierciedlając lokalne tradycje artystyczne i fundacyjne.

